Showing posts with label Parvas. Show all posts
Showing posts with label Parvas. Show all posts

Saturday, August 9, 2025

                                                       ਖਾੜੀ ਵੱਲ ਪਰਵਾਸ
                                 ਪੰਜਾਬੀ ਅੱਗੇ, ਹਰਿਆਣਾ ਪਿੱਛੇ
                                                         ਚਰਨਜੀਤ ਭੁੱਲਰ   

ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ : ਖਾੜੀ ਮੁਲਕਾਂ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰਨ ’ਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ। ਡੇਢ ਦਰਜਨ ਮੁਲਕਾਂ ਵੱਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਖ਼ਾਤਰ ਅਨਪੜ੍ਹ ਜਾਂ ਘੱਟ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਪਰਵਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ’ਚ ਖਾੜੀ ਮੁਲਕਾਂ ’ਚ ਜਾਣ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ’ਚ ਦੇਸ਼ ’ਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਨੰਬਰ ’ਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਿਹਾਰ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ ’ਤੇ ਹੈ। ਬੀਤੇ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ’ਚੋਂ 52,643 ਵਰਕਰ ਅਰਬ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ। ਵੇਰਵਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਡਰ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਵਰਕਰਾਂ ਨੂੰ 18 ਮੁਲਕਾਂ, ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਿਸਤਾਨ, ਬਹਿਰੀਨ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ, ਇਰਾਕ, ਜਾਰਡਨ, ਕੁਵੈਤ, ਲਿਬੀਆ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ, ਓਮਾਨ, ਕਤਰ, ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ, ਸੂਡਾਨ, ਸੀਰੀਆ, ਥਾਈਲੈਂਡ, ਯੂਏਈ, ਯਮਨ ਲਈ ਇਮੀਗਰੇਸ਼ਨ ਚੈੱਕ ਰਿਕੁਆਇਰਡ (ਈਸੀਆਰ) ਪਾਸਪੋਰਟ ਜਾਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਤਾਜ਼ਾ ਵੇਰਵੇ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਦੇਸ਼ ’ਚੋਂ ਸਾਲ 2020 ਤੋਂ 30 ਜੂਨ, 2025 ਤੱਕ 16.06 ਲੱਖ ਵਰਕਰ ਡੇਢ ਦਰਜਨ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।

     ਪੰਜਾਬ ’ਚੋਂ ਸਾਲ 2025 ’ਚ (30 ਜੂਨ ਤੱਕ) 8,609 ਵਰਕਰ ਅਰਬ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ ਗਏ ਹਨ ਜਦਕਿ ਬੀਤੇ ਵਰ੍ਹੇ 12,575 ਵਰਕਰਾਂ ਨੇ ਪਰਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ’ਚੋਂ ਕਈਆਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਨ ਪ੍ਰੰਤੂ ਫਿਰ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਮੀਗਰੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਹੁਤੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਅਰਬ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ’ਚੋਂ ਲੇਬਰ ਸਪਲਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਾਮੇ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤਕਨੀਕੀ ਹੁਨਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਆਸ ਵੀ ਬੱਝਦੀ ਹੈ। ਖਾੜੀ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਬਹੁਤੇ ਖ਼ਰਚੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ’ਚੋਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਲਕਾਂ ’ਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਰਾਜਸਥਾਨ ’ਚੋਂ ਬੀਤੇ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ 1.11 ਲੱਖ ਵਰਕਰ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ। 

     ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੈ। ਹਰਿਆਣਾ ’ਚੋਂ ਲੰਘੇ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ 5,589 ਵਰਕਰ ਹੀ ਖਾੜੀ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ’ਚੋਂ 5.49 ਲੱਖ ਵਰਕਰ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਿਹਾਰ ’ਚੋਂ 2.84 ਲੱਖ ਵਰਕਰ ਅਰਬ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਲਈ ਗਏ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ’ਚੋਂ ਵੀ 1.24 ਲੱਖ ਵਰਕਰ ਗਏ ਹਨ। ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵੀ ਇਸ ਪਾਸੇ ਰੁਝਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਵੱਧ ਸਾਖਰਤਾ ਦਰ ਵਾਲੇ ਕੇਰਲਾ ਸੂਬੇ ’ਚੋਂ ਵੀ ਉਕਤ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ 77,722 ਵਰਕਰ ਖਾੜੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਲਕਾਂ ’ਚੋਂ ਕੋਈ ਬਹੁਤੀ ਕਮਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਪ੍ਰੰਤੂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਰਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਲਕਾਂ ’ਚੋਂ ਵੱਧ ਆਮਦਨ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੰਜਾਬ ’ਚੋਂ ਗਏ ਬਹੁਤੇ ਵਰਕਰਾਂ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵੀ ਨਿੱਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ’ਚ ਅਰਬ ਮੁਲਕਾਂ ’ਚ ਗਏ

ਸੂਬੇ ਦਾ ਨਾਮ             ਵਰਕਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ

ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼                5.49 ਲੱਖ

ਬਿਹਾਰ                       2.84 ਲੱਖ

ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ            1.24 ਲੱਖ

ਰਾਜਸਥਾਨ                1.11 ਲੱਖ

ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼            71,317

ਪੰਜਾਬ                      52,643

ਗੁਜਰਾਤ                   16,966

ਹਰਿਆਣਾ                  5,589

Sunday, December 15, 2019

                             ਵਿਚਲੀ ਗੱਲ
               ਪੁੱਤ! ਰੱਬ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਕਰੇ..!
                             ਚਰਨਜੀਤ ਭੁੱਲਰ
ਬਠਿੰਡਾ : ਪੰਜਾਬ ’ਚ ਭੋਗਾਂ ਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ’ਤੇ, ਗੁਰੂ ਘਰਾਂ ’ਚ ਤੇ ਈਦਗਾਹਾਂ ’ਤੇ, ਗਲੀ ਮੁਹੱਲੇ, ਪੇਂਡੂ ਸੱਥਾਂ, ਨਾਲੇ ਲੰਗਰ ਦੀਆਂ ਚਾਹਾਂ ’ਤੇ। ਬੱਸ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਚੱਲਦੀ ਐ..! ‘ਤੇਰੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ’ਚ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਹੈ।’ ਬੈਂਡ ਛੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਣ। ਅਧਖੜ ਉਮਰ ਦੇ, ਵਿਚੋਲੇ ਹੀ ਵਿਚੋਲੇ। ਹੇੜੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਨੇ ਪਿੰਡੋਂ ਪਿੰਡ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਤੇ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ। ਕਿਧਰੋਂ ਤੇ ਕਿਤੋਂ ਵੀ, ਦੱਸ ਪਏ ਤਾਂ ਸਹੀ। ਫਿਰ ਗਦੌੜਾ ਹੱਥੋਂ ਹੱਥ ਫੇਰਦੇ ਨੇ। ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆ ਲਈ ਜੁੜਦੇ ਨੇ। ਜਿਉਂ ਪੋਤੇ ਦਾ ਰਾਹ ਪੱਧਰਾ ਹੁੰਦੈ। ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੰਦੇ ਨੀਂ ਥੱਕਦੇ… ‘ਟਰੂਡੋ ਪੁੱਤ, ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿ, ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਜਿਉਣ।’ ਅੱਗਿਓਂ ਹੁੰਗਾਰਾ ਬੇਬੇ ਭਰਦੀ ਐ..! ‘ਸਾਡੇ ਆਲ਼ੇ ਤਾਂ ਡੋਬਾ ਦੇਣੇ ਨਿਕਲੇ, ਤੂੰ ਬਚਾਅ ਲਿਆ ਪੁੱਤ।’ ਪੰਜਾਬ ਸਿਓਂ, ਛੇਤੀ ਕਿਤੇ ਹਾਰਦਾ ਸੀ। ਵਹਿੰਗੀ ਛੱਡ ਤੁਰਨਾ, ਸਰਬਣਾਂ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਬਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾੜੇ ਦਿਹਾੜੇ ਨੇ। ਕਿੰਗਰੇ ਢਹਿ ਗਏ ਨੇ, ਭੱਥੇ ’ਚ ਤੀਰ ਨਹੀਂ। ਹਾਲ ਤਾਂ ਤਿੜਕੇ ਘੜੇ ਨਾਲੋਂ ਭੈੜੇ ਨੇ। ਦੌਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਭੈੜੇ। ਪੰਜਾਬ ਹੀ ਬਿਗਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣਿਆਂ ਬੂਹੇ ਭੇੜ ਲਏ, ਟਰੂਡੋ ਨੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਨਸ਼ੇ ਨਾਲੋਂ ਪਰਵਾਸ ਸੌ ਦਰਜੇ ਚੰਗੈ। ਘੜਮੱਸ ਐਵੇਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਮੱਚੀ। ਜਹਾਜ਼ ਕਿਤੇ ਛੁੱਟ ਨਾ ਜਾਏ। ਪੰਜਾਬੀ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲੱਗੇ ਨੇ। ਦਾਅ ’ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਜ਼ਤ ਵੀ ਤੇ ਜ਼ਮੀਰ ਵੀ। ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਮੇਲਾ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਨੇ। ਬਾਘੀਆਂ ਵਿਚੋਲੇ ਪਾ ਰਹੇ ਨੇ। ਹਿੰਗ ਲੱਗੇ ਨਾ ਫਟਕੜੀ। ਧੀਆਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਪੈਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਸੇਲ ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਹੈ।
              ਪੰਜਾਬ ’ਚ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਕਿੰਨੇ ਵਧੇ ਸਨ। ਉਦੋਂ ਅਮਰਿੰਦਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ ਸਨ। ਰਾਤੋਂ ਰਾਤ ਦਲਾਲ ਉੱਗੇ ਸਨ। ਅਮਰਿੰਦਰ ਹੁਣ ਦੂਜੀ ਪਾਰੀ ਖੇਡ ਰਿਹੈ। ਉਹੀ ਦਲਾਲ ਹੁਣ ਹੋਕੇ ਮਾਰ ਰਹੇ ਨੇ। ਕੋਈ ਹੈ ਸਾਢੇ ਛੇ ਬੈਂਡਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ। ਪੇਂਡੂ ਅਨਪੜ੍ਹ ਤੇ ਸਭ ਅੰਡਰ ਮੈਟ੍ਰਿਕ। ਫੱਟੇ ਲਟਕਾਈ ਫਿਰਦੇ ਨੇ ‘ਰਿਸ਼ਤੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇ’। ਮਲਵਈ ਇੱਕ ਤਾਂ ਕਾਹਲੇ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਨੇ। ਨਾ ਅੱਗਾ ਵੇਖਣ ਤੇ ਨਾ ਪਿੱਛਾ। ਅੱਗਿਓਂ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚੋਲੇ ਵਲ ਰਹੇ ਨੇ। ਹਰ ਪਿੰਡ ’ਚੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਵਿਚੋਲੇ ਉੱਠੇ ਨੇ। ਕਦੇ ਗੀਤ ਦੀ ਗੂੰਜ ਪੈਂਦੀ ਸੀ, ‘ਚੱਲ ਬਰਨਾਲੇ ਚੱਲੀਏ, ਮੋਟਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ।’ ਵਿਚੋਲੇ ਹੁਣ ਬੈਂਡਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਇਕੱਲੇ ਬਰਨਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਸੰਗਰੂਰ ਪਟਿਆਲੇ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਵਿਚੋਲਣਾਂ ਦੇ ਵੀ ਗੜ੍ਹ ਬਣੇ ਨੇ। ਮਾਨਸੇ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵਿਚੋਲੇ ਦੀ ਸੁਣੋ। ਆਖਦੈ, ਸਾਢੇ ਛੇ ਬੈਂਡ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਵੁੱਕਤ ਐ। ਉਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਵਿਚੋਲੇ ਲੱਖ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਢਾਈ ਲੱਖ ਕਮਾ ਰਹੇ ਨੇ। ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿੱਲਾ 10 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਕਮਿਸ਼ਨ ਲੈਂਦੈ। ਕੋਈ ਉੱਕਾ ਪੁੱਕਾ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਸੌਦਾ ਕਰਦੈ।ਪ੍ਰਚੂਨ ਵਾਲੇ, ਸਲੂਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਿਚੋਲੇ ਬਣ ਗਏ ਨੇ। ਦਰਾਜ ਵਾਲਾ ਬਲਵੀਰ ਵੀ ਵਿਚੋਲਪੁਣਾ ਕਰਦੈ। ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਬੈਂਡ ਦੇਖਦੇ ਨੇ, ਜਾਤ ਪਾਤ ਹੁਣ ਕੌਣ ਦੇਖਦੈ। ਖੈਰ, ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰਵਾਸ ਨੇ ਵਲਗਣਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਭੰਨਿਐ।
              ਭਦੌੜ ਦਾ ਪਾਲਾ ਖਾਨ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਮੱਝਾਂ ਦੇ ਸੌਦੇ ਕਰਾਵਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਕਰਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਐ। ਉਸ ਲਈ ਸੌਦਾ, ਸੌਦਾ ਹੀ ਹੈ। ਪਾਲਾ ਖਾਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਪਸ਼ੂ ਮੰਡੀ ਤੇ ਸੰਜੋਗਾਂ ਦੀ ਮੰਡੀ ’ਚ। ਦੁੱਖ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਹੈ, ਜ਼ਮਾਨਾ ਹੁਣ ਕਿਧਰ ਨੂੰ ਹੋ ਤੁਰਿਐ। ਕੱਚੇ ਵਿਆਹ ਵੀ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ, ਪੱਕੇ ਵੀ। ਉਲਟਾ ਗੇੜ ਸ਼ੁਰੂ ਚੱਲਿਆ ਹੈ। ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਵਾਲੇ ‘ਬੈਂਡਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ’ ਲੱਭ ਰਹੇ ਨੇ। ਕਿਸੇ ਭਾਅ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਏ। ਵਿਚੋਲੇ ਨਾਲ ਟਿੱਚਰ, ਕੀ ਭਾਅ ਪੈਂਦੀ ਐ। ਮੰਡੀ ਕਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀਪੇ ਵਿਚੋਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲਓ। ਹੋਇਆ ਇੰਝ, ਬੈਂਡ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਟਕਰਾ ਦਿੱਤੀ। ਮੁੰਡੇ ਵਾਲੇ ਫੀਸ ਦੇਣ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਵਿਚੋਲੇ ਨੇ ਐਸੀ ਫੂਕ ਮਾਰੀ। ਭਾਂਡੇ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਖਿੱਲਰ ਗਏ। ਇਵੇਂ ਇੱਕ ਵਾਹਵਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਾਮ ਹੈ ‘ਗੱਡੇ ਕੱਢ’ ਵਿਚੋਲਾ। ਛੜੇ ਤਾਂ ‘ਗੱਡੇ ਕੱਢ’ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗੂ ਪੂਜਦੇ ਨੇ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਚੁੱਕੈ। ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਕੁਝ ਬਣਦਾ, ਤਾਂ ਕਾਗਜ਼ੀ ਵਿਆਹ ਵੀ ਨਾ ਸਜਦੇ। ਨਕਲੀ ਫੁੱਫੜ, ਨਕਲੀ ਮਾਸੜ ਤੇ ਨਕਲੀ ਬਣਦੇ ਲਾਣੇਦਾਰ। ਕੋਈ ਕਸਰ ਰਹਿ ਨਾ ਜਾਏ।
             ‘ਧੀ ਜੰਮੇ, ਸਵਾ ਹੱਥ ਧਰਤੀ ਕੰਬੇ’, ਜ਼ਮਾਨਾ ਹੁਣ ਉਹ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਫਿਰੇ ਨੇ। ਕਾਂਬਾ ਛਿੜਿਆ ਹੈ ਜੋ ਠੱਗੇ ਗਏ, ਠੱਗ ਲਾੜੀ ਹੱਥੋਂ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ‘ਨੰਦ ਕਿਸ਼ੋਰ’, ਹੁਣ ਨਿਹੱਥੇ ਜਾਪਦੇ ਨੇ। ਰਿਜ਼ਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ ਨੇ। ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜ ਕੇ। ਲੋਕ ਬੋਲੀ ਹੈ ‘ਬਾਰੀਂ ਬਰਸੀ ਖੱਟਣ ਗਿਆ ਸੀ..!’ ਏਹ ਤਾਂ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕੌਣ ਖੱਟ ਗਿਆ, ਕੌਣ ਪੱਟ ਗਿਆ। ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਗਏ, ਰਹਿ ਗਈ ਚੋਗ ਖਿਲਾਰੀ। ਖੇਤਾਂ ’ਚੋਂ ਬਰਕਤ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ’ਚੋਂ ਜੁਆਨੀ। ਦੀਵਾ ਲੈ ਕੇ ਲੱਭਣੀ ਪਊ। ਪੰਛੀ ਤੇ ਪਰਵਾਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਬੁਰਾ ਦੌਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰੀ ਪਰਵਾਸ ਕਿਤੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਝੰਬ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਮਾਪੇ ਰੱਬ ਰੱਬ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ। ਫਿਰ ਘੜਾ ਤੇ ਘੜੋਲੀ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਣੇ। ਗਲੀਆਂ ’ਚ ਬੁੱਢੇ ਠੇਰੇ ਹੀ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈਣਗੇ। ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰਨਗੇ, ‘ਮਾਲਕਾ! ਪ੍ਰਦੇਸੀਂ ਵਸਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ’ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੀ।’  ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਹੁਣੇ ਰਿਪੋਰਟ ਆਈ ਹੈ। ਪਰਵਾਸ ’ਚ ਭਾਰਤ ਨੰਬਰ ਵਨ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ’ਚ 3.08 ਕਰੋੜ ਭਾਰਤੀ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਵਰ੍ਹੇ 48 ਲੱਖ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀਜ਼ੇ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਵਾਸ ਮਜਬੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਰਵਾਸ ਹੁਣ ਵੱਡਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵੀ ਬਣਿਐ।
               ਪੰਜਾਬ ’ਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 2800 ਪਾਸਪੋਰਟ ਬਣਦੇ ਨੇ। ਆਈਲੈੱਟਸ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹਰ ਵਰ੍ਹੇ 3.36 ਲੱਖ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਿੰਦੇ ਨੇ। ਸਾਲਾਨਾ 1100 ਕਰੋੜ ਦਾ ਆਈਲੈੱਟਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ 10 ਤੋਂ 15 ਲੱਖ ਦਾ ਸਰਮਾਇਆ ਵੀ ਪਰਵਾਸ ਕਰਦੈ। ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਵੇਚ ਕੇ, ਕਰਜ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਾਪੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ, ਮੱਝਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਵੇਚਣੇ ਪੈਣ। ਹਵਾਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਛੱਤ ਲੱਛਮੀ ਨੇ ਪਾੜੀ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ 2018 ਵਿੱਚ 1.79 ਲੱਖ ਹਵਾਈ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਸਨ। ਸਾਲ 2015 ਵਿਚ ਕੇਵਲ 59,921 ਸਨ। ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਟਿਕਟ ’ਤੇ ਸਾਲਾਨਾ 1500 ਕਰੋੜ ਦਾ ਖਰਚਾ ਹੈ। ਪਰਵਾਸ ਕਈ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਸ ਵੀ ਆਇਐ। ਕਿੰਨੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤ ਨਸ਼ਾ ਛੁਡਾਊ ਕੇਂਦਰਾਂ ’ਚੋਂ ਸਿੱਧੇ ਜਹਾਜ਼ ਚੜ੍ਹਾਏ ਨੇ। ਕਈ ਧੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਜ਼ੇ ਲਾਹੇ, ਫਿਰ ਮਾਪੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਵੱਡੀ ਗੱਲ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇ। ਸ਼ੇਰ ਬੱਗੇ ਗਰਾਂ ਛੱਡ ਰਹੇ ਨੇ, ਮਾਂ ਛੱਡ ਰਹੇ ਨੇ। ਬਾਗ ਉੱਜੜ ਰਹੇ ਨੇ, ਗਾਲ੍ਹੜ ਪਟਵਾਰੀ ਹੱਸ ਰਹੇ ਨੇ। ਇਕੱਲੇ ‘ਆਟਾ ਦਾਲ’ ਵਾਲੇ ਪਿਛੇ ਰਹਿ ਜਾਣੇ ਨੇ। ਮੇਲੇ ਕਿਥੇ ਭਰਨਗੇ। ਨਾ ਤੀਆਂ ’ਚ ਧਮਾਲ ਦਿਖੂਗੀ। ਚਹੁੰ ਪਾਸੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੀ ਦਿਖਣਗੇ। ਸਿਆਸੀ ਪਟਵਾਰੀ ਫਿਰ ਮੁਫ਼ਤ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਾਉਣਗੇ।
              ਪੰਜਾਬ ਖੜਸੁੱਕ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਹਾਰਾਂ ’ਤੇ ਡਾਕੇ ਕੌਣ ਮਾਰ ਗਿਆ। ਉਰਦੂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੇਅਰ ਹੈ, ‘ਤੂ ਇਧਰ ਉਧਰ ਕੀ ਤੋ ਬਾਤ ਨਾ ਕਰ, ਯੇ ਬਤਾ ਕਾਫ਼ਲਾ ਕਿਉਂ ਲੁਟਾ..!’ ਹੁਣ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ ਹੀ ਪਰਵਾਸੀ ਹੋ ਗਏ ਨੇ। ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ’ਚ ਵਸੇ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਕੇ ਤਾਂ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਸਰਮਾਏਦਾਰੀ ਦਾ ਝੂਲਾ ਝੂਟ ਰਹੇ ਨੇ।ਇੱਕ ਬੰਨ੍ਹਿਓ ਮਿਹਣੇ ਵੀ ਵੱਜ ਰਹੇ ਨੇ। ਪੰਜਾਬੀਓ..! ਭਗੌੜੇ ਨਾ ਹੋਵੋ, ਟੱਕਰ ਲਓ। ਘੁਪ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਏਨਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਟੱਕਰ ਕਿਥੋਂ ਲੈਣ, ਲੈਣ ਜੋਗੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇ। ਜਸਟਿਨ ਟਰੂਡੋ ਜ਼ਰੂਰ ਅਸੀਸਾਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਵਾਂ ਤੇ ਬਾਬਿਆਂ ਤੋਂ। ਛੱਜੂ ਰਾਮ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੇ ਵਾੜੇ ’ਚ ਬੈਠਾ। ਕੰਬਲ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਮਾਰੀ ਹੈ ਤੇ ਹੱਥ ’ਚ ਫਹੁੜਾ ਚੁੱਕਿਐ। ਮਾਂ ਭੜਕੀ ਐ, ‘ਥੋਡਾ ਬਹਿ ਜੇ ਬੇੜਾ, ਕੱਖ ਨਾ ਰਹੇ, ਘਰ ਉਜਾੜ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।’ ਥੋਡਾ ਪਤੰਦਰ ਛੱਜੂ ਦੱਸੂ, ਆਟੇ ਦਾਣੇ ਦਾ ਭਾਅ। ਠੰਢ ਵਧ ਚੱਲੀ ਐ, ਨੀਲੇ ਚਿੱਟੇ ਪਸੀਨਾ ਪੂੰਝ ਰਹੇ ਨੇ। ਦੇਖੋ ਕਮਾਲ, ਸਰਦੀ ’ਚ ਗਰਮੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ..!

Monday, March 4, 2019

                           ਘਰ ਘਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼
       ਜੈ ਹਿੰਦ ਤੋਂ ਬੈਂਡਾਂ ਤੱਕ ਪੁੱਜਾ ਚੱਕ ਬਖ਼ਤੂ
                            ਚਰਨਜੀਤ ਭੁੱਲਰ
ਬਠਿੰਡਾ : ਬਠਿੰਡਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਚੱਕ ਬਖ਼ਤੂ ਦੇ ਕਿਸਾਨ ਹੁਣ ਖੇਤਾਂ ਚੋਂ ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਚੋਂ ਭਵਿੱਖ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਧੀਆਂ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਡੰਡੀ ’ਤੇ ਤੁਰੀਆਂ ਜੋ ਹੁਣ ਜਰਨੈਲੀ ਸੜਕ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਕਰੀਬ ਚਾਰ ਸੌ ਘਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਲਿਖਿਆ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਹਿਕਮਾ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ’ਚ ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਦੀ ਰੀਸ ’ਚ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ। ਪਿੰਡ ਦਾ ਮਰਹੂਮ ਧਰਮ ਸਿੰਘ ਜਦੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹਿੰਦ ਫੌਜ ’ਚ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਗਿਆ, ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ‘ਜੈ ਹਿੰਦ’ ਆਖ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਸਨ। 1978 ਵਿਚ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਰੀਬ 20 ਜਣਿਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਏਜੰਟ ਨੇ ਇਰਾਨ ਲਿਜਾ ਠੱਗੀ ਮਾਰ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਵੀ ‘ਈਰਾਨੀ’ ਆਖ ਕੇ ਲੋਕ ਛੇੜਦੇ ਨੇ। ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਚੱਕ ਬਖ਼ਤੂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਚੱਕਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ‘ਬੈਂਡਾਂ ਵਾਲੇ’ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਮਲਵਈ ਪਿੰਡ ਚੋਂ ਦੁਆਬੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਝਉਲਾ ਪੈਂਦਾ। 80 ਫੀਸਦੀ ਕਿਸਾਨੀ ਪੰਜ ਏਕੜ ਤੋਂ ਘੱਟ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਕਰੀਬ ਪੰਜਾਹ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਸਟੱਡੀ ਨਿਊਂਜੀਲੈਂਡ, ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ‘ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ੇ’ ’ਤੇ ਗਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਦਰਜਨ ਨੌਜਵਾਨ ਆਈਲੈੱਟਸ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਲੈ  ਰਹੇ ਹਨ। ਪਲਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸਿੱਧੂ (ਆਸਟਰੇਲੀਆ) ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਕੁੜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ੇ ਦਾ ਜਾਗ ਲਾਇਆ। ਪਿੰਡ ਦਾ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਏਕੜ ਰਕਬਾ ਝੋਨੇ ਕਣਕ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੈ। ਕਿਸਾਨ ਸਵਰਨ ਸਿੰਘ ਦੱਸਦਾ ਕਿ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਘੱਟ ਗਏ, ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਕੁੱਝ ਪੱਲੇ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ, ਮਜਬੂਰੀ ਦੇ ਵਾਜੇ ਨੇ। ਕੋਈ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁੱਕਦਾ ਤੇ ਕੋਈ ਖੇਤੀ ਲਿਮਟਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਏਦਾਂ ਹੀ ਸਭ ਨੇ ਮੁੰਡੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਘੱਲੇ ਨੇ।
           ਚੱਕ ਬਖ਼ਤੂ ਸਿੱਧੂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਤਾਹੀਂ ਭਾਈਚਾਰਾ ਵੀ ਕਾਇਮ ਹੈ। ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ 1978 ਤੱਕ ਤਾਂ ਪੰਚਾਇਤ ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਿਆਸਤ ਨੇ ਇਸ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿੱਧਿਆ ਹੈ। ਸਾਬਕਾ ਸਰਪੰਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਿੰਡ ਦੇ ਅੌਸਤਨ ਹਰ ਦੂਜੇ ਘਰ ਦੀ ਬਾਰੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ’ਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਬੂਰ ਪੈਣੋ ਹਟ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨਸ਼ੇ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਨੌਕਰੀਆਂ ਮੁੱਕ ਗਈਆਂ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੀ ਬਣਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ। ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਪਰਤੇ ਮਾਸਟਰ ਮਲਕੀਤ ਸਿੰਘ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਰੀਬ 1978 ਵਿਚ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਸਿੰਘਾਪੁਰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਵਾਰ ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਰਬਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੱਗੇ ਲੜਕਾ ਸਿੰਘਾਪੁਰ ’ਚ ਪੁਲੀਸ ਅਫਸਰ ਵੀ ਹੈ। ਮਲਕੀਤ ਸਿੰਘ ਜੱਦੀ ਘਰ ਦਾ ਬੂਹਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਹਰ ਵਰੇ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਿੰਡ ’ਚ ਛੇ ਮਹੱਲੇ ਹਨ। ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰਿਤਪਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਟਾਰੀ ਮਹੱਲੇ ਦੇ ਕਰੀਬ 40 ਘਰਾਂ ਚੋਂ 37 ਘਰਾਂ ਦੇ ਜੀਅ ਵਿਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਬਕਾ ਸਰਪੰਚ ਮਰਹੂਮ ਗੁਰਮੇਲ ਸਿੰਘੇ ਅੱਗੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਚਾਰ ਜੀਅ ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ੇ ਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਰਵਾਸ ਦਾ ਮੁੱਢ ਉਦੋਂ ਬੱਝਾ ਜਦੋਂ ਸਾਲ 1968 ਵਿਚ ਭਾਈ ਅਜੈਬ ਸਿੰਘ ਦੀ ਧੀ ਕਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਕੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਗਈ। ਫਿਰ ਕਿੱਕਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਧੀ ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸਾਲ 1979 ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਕੇ ਕੈਨੇਡਾ ਗਈ। ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਵਾਰ ਤੇ ਸਕੇ ਸਬੰਧੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਨਾਰਵੇ ਗਈ।
                1984 ਵਿਚ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਲੜਕੀ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਕੇ ਕੈਨੇਡਾ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ, ਫਿਰ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ। ਅੱਗਿਓਂ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ ਨੇ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸੱਦ ਲਿਆ। ਮਨੀਲਾ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਪਰਤੇ ਅਜੈਬ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀਜ਼ੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਮਨੀਲਾ ਜਿਆਦਾ ਗਏ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਦਰਜਨਾਂ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਾਲੇ ਲਟਕ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਸਿੰਘ ਦਾ ਟਰਾਂਟੋ ’ਚ ਵੱਡਾ ਸਟੋਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਾਲ 2008 ਮਗਰੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਵਧਿਆ ਹੈ। ‘ ਪੈਸੇ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੇ ਨੇ’ ਇਹ ਪੁੱਛਣ ’ਤੇ ਸੱਥ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨੂੰ ਤਾਲੇ ਲੱਗ ਗਏ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਮਗਰੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਚੁੱਪ ਤੋੜੀ ‘ਮਰਦਾ ਜੱਟ ਕੀ ਨੀ ਕਰਦਾ, ਛਿੱਲੜ ਕਿਹਦੇ ਕੋਲ ਪਏ ਨੇ, ਸਭ ਨੇ ਲਿਮਟਾਂ ਚੁੱਕੀਆਂ ਨੇ’।  ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਨੇ ਆਖਰੀ ਪੌਣਾ ਏਕੜ ਵੇਚ ਕੇ ਨੂੰਹ ਪੁੱਤ ਬਾਹਰ ਭੇਜੇ ਨੇ। ਕਰਜ਼ ਵਧਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਨੇ ਦਮ ਵੀ ਘੁੱਟਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਨੇ ਬੱਸ ਇੱਕ ਠੰਢੇ ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ। ਦਲਿਤ ਭਾਈਚਾਰੇ ਚੋਂ ਦਰਜਾ ਚਾਰ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪੋਤਾ ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ੇ ਤੇ ਜਹਾਜ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਛੇ ਜੀਆਂ ਕੋਲ ਟੂਰਿਸਟ ਵੀਜ਼ੇ ਹਨ।
                ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਈ ਮੁੰਡੇ ਬਠਿੰਡਾ ਤੇ ਪਟਿਆਲਾ ਤੋਂ ਹੋਟਲ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦਾ ਕੋਰਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਪਰਵਾਸ ਦੇ ਦੁਖਾਂਤ ’ਤੇ ਉਂਗਲ ਧਰੀ ‘ ਕੀ ਕਰੀਏ ਜੀ, ਮੁੰਡਿਆਂ ਬਿਨਾਂ ਪਿੰਡ ਖਾਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਹੈ’। ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ ‘ਪਿੰਡ ’ਚ ਤਾਂ ਅਣਪੜ੍ਹ ਰਹਿ ਜਾਣੇ ਨੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਸੱਖਣੇ’। ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਹੋਣੋਂ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਗੱਲ ਕੱਟੀ, ‘ਐਨ. ਆਰ.ਆਈ ਵੀਰ ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਆਉਂਦੇ ਨੇ, ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਂਦਾ, ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜਦਾ, ਕੋਈ ਮੈਡੀਕਲ ਕੈਂਪ ਲਗਵਾਉਂਦਾ।’ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕੇ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਮੋੜਨ ਲਈ ਕਿੰਨੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸੱਥਾਂ ਵਿਚ ਚਰਚੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਮਰੀਕਾ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਉਂਜ, ਚੱਕ ਬਖਤੂ ਦੀ ਇੱਕ ਕੰਧ ’ਤੇ ਕੈਪਟਨ ਸਰਕਾਰ ਦਾ  ‘ਘਰ ਘਰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ’ ਵਾਲਾ ਵੀ ਇੱਕ ਪੋਸਟਰ ਵੀ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
                            ਚੱਕ ਬਖ਼ਤੂ ’ਚ ਸਿਰਫ਼ ਵੋਟਾਂ ਦਾ ਵਾਸਾ
ਚੱਕ ਬਖਤੂ ਦੀ ਕਰੀਬ 2200 ਵੋਟ ਹੈ। ਚੱਕ ਬਖਤੂ -ਭੁੱਚੋ ਮੰਡੀ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਟੋਟੇ ਟੋਟੇ ਹੋਈ ਪਈ ਹੈ। ਹਲਕਾ ਵਿਧਾਇਕ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੋਟਭਾਈ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਈ। ਸਿਆਸਤ ਤੋਂ ਤਪੇ ਇੱਕ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ‘ਪਿੰਡ ’ਚ ਤਾਂ ਵੋਟਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਨੇ’। ਨੌਕਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵਸ ਗਏ, ਬਾਕੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਗਏ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੱਸਦਾ ਕਿ ਪਿੰਡ ਦੇ ਫੌਜ ਵਿਚ ਕਰਨਲ ਵੀ ਰਹੇ ਨੇ, ਹਰ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚ ਉੱਚ ਅਹੁਦਿਆਂ ’ਤੇ ਵੀ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ ਕਿ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੇ ਜਦੋਂ ਮਰਜ਼ੀ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਚੱਕ ਬਖਤੂ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਜਰੂਰ ਮਿਲਜੂ।